W programie degustacja młodych win lubuskich – rocznik 2011, będą białe i czerwone.

Lubuskie Święto Młodego Wina nawiązuje do podobnych imprez w Europie – Beaujolais Nouveau czy czesko-morawskich degustacji Win Świętomarcińskich.

Zaczniemy od degustacji win niezbyt długiej i na pewno nienudnej, później będziemy jeść, pić i słuchać muzyki, bawić się, rozmawiać. Kto wie czy nie wystąpi…

Do win podamy przystawki z warzyw, owoców, serów i wędlin zrodzonych w regionie.

Wejściówki w cenie 45 zł/osoba.

Bliższe informacje pod nr tel. 609 882 325.

Zapraszamy!

P.S. Wiadomo nie od dziś, że zielonogórzanie oraz turyści czekają na miejsce, gdzie będą regularnie odbywały się degustacje lokalnych win. Takim miejscem staje się piwnica Stowarzyszenia Wspólnota Kulturowa Winnice Lubuskie w Zaułku Artystów. Wkrótce więcej informacji.

Pierwsze bociany – jak zawsze, gdy ziemia się otwiera, a tutaj otwiera się nie byle jak – na winnicę.

Jak ważna to chwila dla winiarstwa? Chyba nie trzeba mówić. Winnica między Łazem i Zaborem wreszcie rusza, po latach zabiegów – po jedynie dwóch, od kiedy winnicą zajęła się marszałek Elżbieta Polak.

Zapraszam na blog winnica.redblog.gazetalubuska.pl

Za barwę, aromat i smak każdy mógł dać maksymalnie 15 punktów, więc możemy śmiało stwierdzi, że poziom prezentowanych win był wysoki – bo najniżej ocenione otrzymało 10 i 35 setnych punkta – wynik Rieslinga to 12,87.

Drugi jest Traminer, również z Górzykowa (11,87), trzecie Rondo z Dębogóry (11,69), czwarty Muller Thurgau z Łazu  (11,61).

Kolejne miejsca to: Seyval Blanc z Jakubowa (11,48), Hibernal Talary (11,41), Rondo z winnicy Equus w Mierzęcina (11.33).

Ale dla mnie i tak najlepsze było Cuvee (Pinot Blan i Pinot Gris, Bianca) z Leśnej Polany i Traminer z Talarów.

Warto jeszcze raz podkreślić: poziom win był wysoki i wyrównany, co bardzo cieszy.

A tutaj są zdjęcia.

Otóż samiczki nie dają za wygraną. Gramolą się po tych liściach, skrzętnie zbierają owo nasienie i wciskają tam, gdzie ma dojść do zapłodnienia. I dochodzi. Ot, miłość korespondencyjna.

Ano marzy się taka samiczka, pomyślałem przez moment.

Co jednak nie zmienia faktu, że szpecielom liście służą także jako pożywienie. Dlatego dobroczynek gruszkowiec (Typhlodoromus pyri)! Pożera i szpeciele i przędziorki.

I tak do Aurory od Kingi, Cuvee Lewandowskich, naszego Muellera i Seyvala z Jakubowa – win dość delikatnych, cytrusowych, aromatycznych – restauracja Palmiarnia zaserwuje terinę z indyka z marynowanym serem i musem avocado (danie w charkterze orzechowo-słone).

Kolejna czwórka: Hibernal oraz Traminer Andrzejczaka, Riesling i Traminer Krojcigów – potęga smaku i aromatu – zostanie połączona z medalionami z gęsi i pieczonym jabłkiem.

Teraz czerwone: Cuvee z Marszałka i Gołuboka Kingi, Zweigelt Miłosza, Cuvee z Leśnej Polany (Dornfelder plus Cabernet Carol) – do nich ser złoty lazur, pesto bazyliowe na kiełkach rzeżuchy.

I ostatnia trójka czerwona to trzy Ronda: z Jakubowa, od Equusa i z Dębogóry – tutaj nie obędzie się bez sera koziego z czekoladą i papryczką chilli.

III Próba Lubuskiego Wina w piątek 25 lutego o 19.00 w Palmiarni. Zaproszenia w cenie 80 zł od osoby czekają również w Palmiarni.

Łaz inny od południowej strony – gdzie łagodne pagórki poprzecinane dolinami, niewielkie pola a między nimi zakrzaczona miedza, w dolinkach dość wysoko wody podskórne i sporo niewielkich stawów, rowy melioracyjne już dawno nie spełniają funkcji, i jeszcze wzdłuż polnych dróg i często samych pól – szpalery starych śliw.

Tu i tam olszyny, a na południowym krańcu, na który ziemia mozolnie wspina się, sosnowy las – nie ma go na starych mapach, bo dawniej i tutaj były pola uprawne. Las rośnie na niewielkim płaskowyżu, za którym kolejna polna droga a za nią pięknie nasłoneczniony stok sięgający lasu, co rośnie w dolinie.

Podmokłe, płaskie łąki całkiem jak w zachodniej części Wału Zielonogórskiego – w okolicach Letnicy czy Świdnicy, i tu i tam wilgoć w dolinach oraz ciepłe, suche i dobrze nasłonecznione południowe stoki wzgórz. Podobnie też na Morawach – płasko wzdłuż autostrady Brno-Bratysława, a i im dalej na zachód i wschód, tym wyżej, tym bardziej kręte drogi, tym więcej winnic i w niewielkich dolinach – jak przy drodze Dubňany-Mutěnice – właśnie stawy.

Te pola należały do Łazu i Droszkowa, Kuleba w wydanej w 2005 roku Ampelografii Zielonej Góry umieszcza tabele ze zbiorów w latach 1936 – 1938 i wśród wielu miejscowości wymienia właśnie Droszków, gdzie w 1938 roku Blauer Spatburgundera zebrano 5 października, gęstość moszczu osiągnęła 80-82 stopnie Oechsla (z tabel wynika, że najwięcej cukru kumulował rosnący w Krośnie Odrzańskim Traminer – nawet 94 Oechsle przy kwasowości 8,25 grama na litr).

W Łazie rósł Karmazyn, ale też Blauer Spätburgunder, Traminer, Gutedel, Elbling, Ruländer (Pinot Gris) – i te odmiany rosły na pewno, bo rosną do dziś, ich stanowiska są na zachód od wsi (niedaleko magicznej, samotnie rosnącej wśród pól daglezji, na północny-zachód od Łazu jest kilka nierozpozionanych krzewów winorośli, wśród nich najprawdopodobniej Magdalenka Czarna – Madeleine Noir, zwana też Pinot meunier, Schwarzriesling).

Te wzgórza między Łazem i Droszkowem z reguły nie przekraczają 100 metrów nad poziomem morza, ale znacznie wyższe są na zachód i północny-zachód od wioski. Góra Cesarza (Kaiser Berg) ma 147 metrów i takich stożkowatych szczytów jest tutaj sporo, tworzą one malowniczy, stromy masyw, szkoda tylko że pokryty lasem, że winnice nie mają szans odrodzi się tutaj.

Ciekawie jest też na północ od wsi – na jednym z pagórków zachowały się tarasy (patrz zdjęcie wyżej), na których rosła winorośl, zresztą tutaj właśnie był dom winiarza, spalony przez szaleńca w latach 70 ubiegłego wieku. Ta górka niedawno w połowie została zrównana z ziemią, jej kosztem utworzono kopalnię żwiru).

I właśnie z tych wzgórz – na północ od drogi z Łazu do Rajewa - roztacza się wspaniały widok na dolinę Odry, można stąd ogladać miejscowości po drugiej stronie rzeki – Trzebiechów, Podlegórz, Górzykowo, Cigacice.

W Łazie spotykamy takie winnice jak w winiarskiej Europie, ta niedawno została wyremontowana.

Architektura Łazu? Odbija się w sklepowej szybie. Można zadać pytanie, dlaczego po wojnie Dąb Schubego nazwano Dębem Napoleona.  Może drzewo pomylono z Kaiser Berg?

Milena ma szansę stać się winiarką tutaj w Łazie. W Łazie – nazywanym dawniej Loos.

Po raz pierwszy trafiłem na te krzewy pięć lat temu. Gdy w 2007 roku Przemek Karwowski przywiózł do Łazu winairza Reinharda Antesa i ampelografa Andreasa Junga – namówiłem ich by pojechali w jeszcze jedno miejsce. Patrząc na latorośl pnącą się po drzewie, przyglądając się ciemnogranatowym gronom – nieco większym niż Pinot Noir i trochę mniej zwartym, z zakłopotaniem kręcili głowami. Pinot Noir? Na pewno nie. Jakaś hybryda? Też raczej nie. Tam na miejscu nie powiedzieli, jaka to odmiana…

Później dowiedziałem się, że to Tauberschwarz. Jak tłumaczy Jung w wywiadzie dla Winiarza (nr 21), Tauberschwarz trafił na te ziemie w 1804 roku dzięki niejakiemu Corthumowi z Zerbst (Saksonia-Anhalt), który sadzonki rozprowadzał z Gorzowa (Landsberga).

Ubiegłoroczne pędy karmazyna porażone chorobami grzybowymi, ale i tak cud, że mimi takiej aury dały radę!

Tauberschwarz jest dziś uprawiany w Niemczech – na powierzchni  14 hektarów. Do niemal zapomnianego szczepu, nawet nad rzeką Tauber, powrócono w roku 1960. Podobno występuje też w Słowenii (jako Viesnaka) oraz w Czechach – tutaj nazywany Karmazynem.

Może bliżej nam do czeskiej nazwy? Więc tutaj rośnie Tauberschwarz czy Karmazyn?

Jak zwał tak zwał. W każdym razie w Łazie szczep opanował zacne grusze.

Antes śmiał się, że do winobrania musimy wzywać straż pożarną. I którejś jesieni pojechałem tam z potężną drabiną. Ale owoców już nie było, szpaki były szybsze.

A te pagórki porastały kiedyś hektary winnic. Bogdan Kres wymienia dokładne liczby w Zarysie dziejów winiarstwa zielonogórskiego. Warto tam zajrzeć.

A propos targów – na stronie vinisfera.pl ukazał się artykuł podsumowujacy tegoroczne Enoexpo. Możemy tutaj przeczytać na temat stoiska naszego stowarzyszenia, a także win i winnic.

„Lubuski stand prezentował się naprawdę ciekawie, było sporo dobrych win, a całość była profesjonalnie przygotowana, odbyło się więc sporo dobrych degustacji i ciekawych rozmów. Ta lubuska inicjatywa świadczy otym, że dobrze zintegrowane środowiska winiarskie są w stanie działać razem i z klasą.” – pisze Mariusz Kapczyński.

Morawiak Frantiszek radzi, by revy brać z różnych szkółek. – Ci mają dobre sadzonki Dornfelda, ale kiepskie Malveriny – tłumaczy.

Dlatego Zweigelta sprowadzę ze Słowacji, Veltlina z najlepszej austriackiej szkółki, a Solarisa – z niemieckiej.

Tak, na nową winnicę miały trafić dwie lub trzy odmiany, oczywiście sprawdzone. Ale wszystko wskazuje na to, że trzeba pokolenia, by zakończyć to doświadczenie (sprawdzanie),,. Po siedmiu latach prowadzenia winnicy nie można być pewnym choćby jednego szczepu. To znaczy są takie, które lepiej rokują i takie, których – przynajmniej w świetle tych skromnych doświadczeń – nie będę rozprzestrzeniał, ale wstrzymuję się też z karczowaniem. 

Tutaj będą rosły te szczepy. A więc na winnicy rose. Takie światło i czy ZW albo PN rose będzie że pozazdrościć...?

Co w największym stopniu sprawdziło się? Jednak czerwone. Pinot Noir i Zweigelt. 1000 punktów dam ZW, 700 PN. To znaczy tyle posadzę tych krzewów w nowym miejscu.

600 Pinot Blanc. I tutaj wejdę w dwa klony – FR 70, czyli klasyka, i N 81 (o luźniejszych gronach, mniej wrażliwy na pleśń, z kwasowością na poziomie 8 gramów na litr).

Jednak Pinot Blanc jest najlepszy ze wszystkich białych odmian uprawianych w Łazie. (Jednak, bo na przykład Lech Jaworek nie jest zadowolony z tej odmiany – „Na podstawie wzrostu oraz jakości eliminowane są odmiany sprawiające zbyt wiele problemów uprawowych (Muller Thurgau, Pinot Blanc, Dunkelelder, Saint Laurent)” – czytamy na stronie wina.pl.

Zatem, mamy różne doświadczenia.

500 dostanie Dornfelder – sam miałki, ale będzie rósł pod kupaż z Alibernetem.

Po 200: Malverina i Cabernet Moravia, do dalszego eksperymentowania, przy domu rośnie po 70 sztuk każdego z tych szczepów, na własnych korzeniach i wina było odrobinę, nie można nic powiedzieć.

Veltlin Zielony – będzie go 200, podobnie jak Chardonnay. Na stronie Kurdesz.pl czytamy, że „klon 548 ze swoimi maleńkimi gronami, bardzo niską plennością daje wina o wyjątkowo złożonym bukiecie, podczas gdy klon 118, to jego całkowite przeciwieństwo – produkuje 3-4 razy więcej owoców , a wina zrobione zeń są najczęściej wodniste i pozbawione charakteru. Klon 96 jest podstawą najlepszych Chablis, a nr 77 i 809 pachnie jak Muskat… Istnieje też wersja różowa tej odmiany.”

No to chyba wszystko jasne? Klon 96, czyli Chablis. Tylko że w niemieckich szkółkach nie spotkałem takiego, jest 95, ale nie wiem co o nim sądzić.

No i spróbujemy ze szczepem Tauberschwarz. W okolicach Zielonej Góry jest trochę starych krzewów tej odmiany, więc… Sadzonki można kupić w Weinsbergu w Niemczech.

I jeszcze jedna odmiana, której trochę się wstydzę, bo panuje na nią moda. Będzie 500 sztuk Solarisa, czasem może się przydać, gdy późne białe nie nabiorą tyle cukru, co trzeba. No ale w końcu Solaris to też winorośl szlachetna.

Potem zawało nam się, że udział Elżbiety Polak w wyborach na prezydenta miasta nie ma sensu. Było jej szkoda tutaj (zwłaszcza po sukcesach w urzędzie marszałkowskim), powinna mierzyć znacznie wyżej.

Elżbieta Polak to polityk, który ma wizję (tylko tacy mają sens, a jest ich naprawdę niewielu).

Taka wizja to winnica w Łazie w gminie Zabór. Projekt, którego motorem jest właśnie pani marszałek.

Tak, pani marszałek, bo wczoraj Elżbieta Polak została marszałkiem województwa!